اصول انتخاب میکروسکوپ های استریو عمدتا شامل جنبه های زیر است:
الزامات وضوح: وضوح میکروسکوپ های استریو معمولاً بسته به مدل و پیکربندی ، بین جفت خط/میلی متر {0 {0}}}}. مدل های سطح بالا مانند سری Zeiss Discovery مجهز به یک سیستم تصحیح کروماتیک APO هستند و وضوح تا 225 جفت خط در میلی متر دارند. هنگام انتخاب ، سناریوی برنامه واقعی باید در نظر گرفته شود. به عنوان مثال ، یک میکروسکوپ با وضوح بالا باید برای مواردی انتخاب شود که مشاهده با دقت بالا لازم باشد.
بزرگنمایی و دامنه بزرگنمایی: دامنه بزرگنمایی میکروسکوپ های استریو به طور کلی بین 6.5x و 225x است و با لنزهای اضافی می تواند به 450 برابر برسد. نسبت بزرگنمایی معمولاً 6.3: 1 تا 20: 1 است. اگر تنظیمات بزرگنمایی مکرر یا دستکاری نمونه مورد نیاز است ، انتخاب میکروسکوپ با دامنه بزرگنمایی بزرگتر مناسب تر است.
فاصله کار و عمق میدان: فاصله کار به طور معکوس با وضوح متناسب است ، و فاصله کار در محدوده {0} mm تحت پیکربندی استاندارد است. بزرگنمایی های پایین معمولاً عمق بیشتری از میدان را فراهم می کنند و برای مشاهده نمونه های استریو مناسب هستند.
منبع نور و روش روشنایی: کیفیت منبع نور و روش روشنایی نیز بر وضوح واقعی تأثیر می گذارد. منبع نور LED وقتی که شاخص رندر رنگ به 90 یا بالاتر می رسد ، بهتر عمل می کند. روشنایی حلقه و توابع کنترل تقسیم شده تأثیر معنی داری بر اثر مشاهده دارد.
طراحی ارگونومیک: با توجه به طراحی ارگونومیک میکروسکوپ ، زاویه تمایل چشم معمولاً در 35 تا 45 درجه راحت تر است. میکروسکوپ های مورد استفاده برای مدت طولانی باید به لوازم جانبی ارگونومیک مجهز شوند تا از صدمات تکراری کرنش جلوگیری کنند.
برند و کیفیت: مارک های قابل اعتماد و پایدار مانند Zeiss ، Leica و غیره را انتخاب کنید که از نظر عملکرد نوری و دوام تضمین شده اند.
